ഇടയിലിതാ ഒരു കടല്‍...(കവിത)

"എത്രയെത്രയോ, അകലെയായാണു നാമിരുവരും;

ഇരു വഴികൾ പിരിയുമിടത്തിലൊരേയുടലി -

ലോടെങ്കിലും, അകലെയാണ് നാം പ്രിയേ,

നമ്മളിരുകരകളിൽ; ഇടയിലിതാ ഒരു കടൽ!

എത്ര, സന്ധ്യകൾ ത്യജിച്ചു നാം;ജീവിതയാത്ര

വഴികളിൽ പകലു ചോർത്തുന്നയൂർജ്ജവും

രാത്രി തൻ ലവണ വേഗവും, നഷ്ടബോധവും,

ജ്വര മാപിനികൾ തളർത്തിയ യൗവനങ്ങളും?

എത്ര മന്ദാരങ്ങൾ വാടിക്കരിഞ്ഞു, നാം വളർ-

ത്തിയരാമങ്ങളിൽ! എത്ര വാസന്ത വാസനാ

സൂനങ്ങൾ കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ചു, വഴി തിരിഞ്ഞു

നടന്നു, തഴഞ്ഞു പിഞ്ഞിയ പാദുകം സാക്ഷീ !!

എത്ര, കണ്ണീര്‍ തടങ്ങള്‍ അണകെട്ടി നിറുത്തി;

സജല നയനങ്ങളാല്‍ കാഴ്ചകള്‍ മറഞ്ഞിട്ടും..?

സീമന്തിനി നിൻ സീമന്തരേഖ തെളിഞ്ഞീടവെ,

അകലെ, ദിവാസ്വപ്നഗേഹ വാസികളായി നാം!

എത്ര രാത്രിയാമങ്ങളില്‍ വഴിവക്കിൽ കാത്തി-

രുന്നിരിക്കണം അകലെ മാനത്തൊരാകാശ യാ -

നം,താഴ്ന്നിറങ്ങുന്നുവോ? നവോഢ നീ സ്വപ്ന -

തല്പങ്ങളില്‍ ശര റാന്തലുമായ് കാത്തിരുന്നുവോ ?

എത്ര മന്വന്തരങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു, കുഴിഞ്ഞ

നേത്രങ്ങൾ കറുത്തു തുടങ്ങിയത്രെ, ശുഷ്കമാം-

കോശങ്ങൾ,ദേഹ ബലം പോരാ, വെളിച്ചമിനിയും

അകലെയേതുമലമുകളിൽ? അതോ കടലിലോ?

എത്രയോ അകലെയാണു നാ,മിരു ധ്രുവങ്ങളിൽ..

നേർത്ത ശബ്ദ ധാരകൾ കൂട്ടിപ്പെറുക്കി,സ്വപ്ന

സൗധം പണിയവെ, പ്രണയ ജപമാല മുത്തുകൾ

കോർത്തു നാം,സായന്തനങ്ങൾ നെയ്തെടുക്കും?

എത്ര വ്യക്തമായ് കേൾക്കാം, കടൽപ്പെരുക്കം;

ദൂര മാപിനികൾ വിളക്കു കാലിൽ തപസ്സിലായ്

ഉയരുന്നുണ്ട്, കടൽ ജലം, അളവുകോൽ കടന്ന -

വിടെ ത്വജിക്കുന്നു സ്വപ്നം! ഇടയിലിതാ കടൽ!!

കൃഷ്ണ കുമാര്‍.കൂടാളി

ദോഹ,ഖത്തര്‍..

(Copy Right Reserved)

ഫോട്ടോ കടപ്പാട്--ഗൂഗിള്‍ .