ഉച്ചവെയിൽ (ചെറുകഥ)

ഉച്ചവെയിൽ.. (ചെറുകഥ)

>>>>>>>>>>>

"പതിവിലും നേരത്തെ അയാൾ

 വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയതാണ് ..

സ്ഥായിയായ നിർവ്വികാരതയിൽ നിന്ന് നിരാശയുടെ പടുകുഴിയിലേക്ക് വീണു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്ന് 

നരച്ച കുറ്റിത്താടി കണ്ടാലറിയാം .. "

ഉച്ചസ്ഥായിൽ നില്ക്കുന്ന തീവെയിലിൽ മൊട്ടത്തല തിളങ്ങുമ്പോൾ ഒരു തണലിനായി ചുറ്റും പരതി ഹതാശയനായി അയാൾ

 നടത്തം തുടർന്നു....

ഇരുപത്തിമൂന്നിൽ നിന്ന് അൻപതിന്

 മുകളിൽ ചൂട് കത്തി നില്ക്കുമ്പോൾ,

കിളി പോയ അയാൾ ഏതോ -

 ദിശാ ഫലകം കണ്ട് പിറുപിറുത്തു ..

"ദിശാ ഫലകങ്ങളിലേക്ക് കണ്ണെറിയുമ്പോൾ

 തല തിരിച്ച് പോകേണ്ടി വരുന്നത് ഗതികേടുകൊണ്ടാണ്.. "

"നാവിലെഴുതി വച്ച അക്ഷര മുത്തുകൾ 

വഴി തെറ്റി സഞ്ചരിച്ചത് 

നേരിലേക്കായിരുന്നെന്ന്

വൃഥാ ധരിച്ചതാണെന്റെ തെറ്റ് "

കണ്ണീർ കണങ്ങൾ ഉരുണ്ടു കൂടുന്നത്

ഒളിപ്പിച്ചു വക്കാൻ പാടുപെടുന്നതെന്തെന്നാൽ

ഒരുത്തോലകവും, ഉറച്ചു നില്ക്കാൻ ഇടവുമില്ലാത്തതിനാലാണെന്ന്

ഞാൻ എന്നോട് തന്നെ പറഞ്ഞു 

കെണ്ടേ ഇരുന്നു "

കാലം കരുതിവക്കുന്ന അക്ഷയപാത്രമെന്ന നിധിയിലേക്കെത്തണമെങ്കിൽ 

കണ്ണീരുപ്പു പരലുകൾ നിറഞ്ഞ കിണറാഴങ്ങളിലേക്ക് തെറിച്ചു പോയ നാവെനിക്ക് വീണ്ടെടുക്കാനൊരു പാതാളക്കരണ്ടി തേടിയേ പറ്റൂ!!

അയാളുടെ ജല്പനങ്ങൾ കേട്ട വഴി പോക്കർ പറഞ്ഞു " പിരാന്തൻ "!!

നടന്നു തളർന്ന അയാൾ വഴിവക്കിൽ കണ്ട നാഴികക്കല്ലിൽ ഇരുന്നു....

അപ്പോഴും തലക്കു മുകളിൽ കത്തി നില്ക്കുകയാണ് സൂര്യൻ...!!

@ Copy Right Reserved

by:

കൃഷ്ണ കുമാർ.കൂടാളി

അൽഖോർ,ഖത്തർ..