നറു വെട്ടം..(കവിത)

അണയാത്ത ദീപമേ, ജ്വലന പ്രകാശമേ...

നിന്റെ തിരിനാളമെന്നു മണയാതിരിക്കട്ടെ..

ഇരുട്ടിലമരാത്ത സൗഹൃദ ഗോപുരങ്ങൾ

ഉയർന്നു തന്നെ നില്ക്കട്ടെയെന്നുമെന്നും !!.

നുറുങ്ങുവെട്ടമൊന്നു തരുമോ ഉറക്കമുണ -

രുവാൻ, രാ തല്പങ്ങളിലഭിരമിച്ചു പോയി..

മടിയുണ്ട്, പക്ഷെ ഉദയ സൂര്യൻ മാടി വിളിക്കു-

ന്നവെന്നയലത്തെ പൂവൻ, വിളിച്ചുകൂവി.!!

അണമുറിയാതെ പെയ്യുന്നു മഴ, തോരാമഴ ..

ഇഴപിരിയാതെ ചേമ്പിലകളോട് കലമ്പുന്നു!.

ഇടി വെട്ടിത്തിരിത്തി കൂടുന്നുണ്ടൊന്നൊറ്റക്കി -

രിക്കട്ടെ,യീ തിണ്ണയിറമ്പിലെ ഗത കാലങ്ങളിൽ !

ഈ പ്രഭാതവുമീ മണ്ണും, കടന്നു വേണമെനിക്ക് -

നാളെയൊരു യാത്രക്കിറങ്ങുവാ,നതു വരെയീ-

യഷ്ടാക്ഷരീ ജപമുയർന്നീ ഗേഹത്തിൻ നടുമുറ്റ-

ത്തിറങ്ങി നില്ക്കട്ടെ, ഒരല്പമാശ്വാസത്തിനായ്.!!

ഇവിടുച്ഛ്വാസ വായുവിനെന്തു സുഗന്ധമെന്നോ?

ഓർമ്മകളിലേക്ക് തിരികെ നടക്കവെ പിന്നിലൊരു

കണ്ഠ ശുദ്ധി കേട്ട ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കവെ,

ഇളം തെന്നലെന്നെ തഴുകിയെങ്ങോ മറഞ്ഞു!!

ഒരു ഭദ്രദീപം കൊളുത്തി വച്ചിട്ടുണ്ടെന്റെ നെഞ്ചി -

നു ള്ളൽ സുഭദ്രമാ,യതുമതി തിരികെ വരുവോ -

ളതു,മതിയെന്റെ യാത്രയിൽ വഴിനടത്തുവാൻ !

അതു വരെയീ, പടിവാതിൽ തുറന്നിരുന്നോട്ടെ !!

കൃഷ്ണ കുമാർ.കൂടാളി

ഗോകുലം, കീഴല്ലൂർ ..